مسئله پيدايش زمين اهميت زيادي دارد. بدون داشتن تصور درستي درباره پيدايش زمين نميتوان ساختمان دروني كنوني زمين و رويدادهايي را كه در اعماق آن رخ ميدهد، درك كرد. در اعصار باستان تصورات مربوطه به پيدايش زمين و ساير سيارات منظومه خورشيدي داراي جنبه مذهبي بود. از جمله در عصر يونان قديم هومر (Homere) زمين را به صورت قرص فرض ميكرد. كه اطراف آن را دريايي بزرگ احاطه كرده است و يونان را مركز آن ميدانست و چنين بيان ميداشت كه اين قرص روي ستونهاي محكمي كه بر دوش ربالنوع اطلس استوار است. شرقيها از جمله معتقدين دين برهما تصور ميكردند كه ستونهاي مزبور بر روي چهار فيل عظيمالجثه قرار گرفته است. در اين دسته نظريات تصور ميشود كه زمين و سيارات در نتيجه تأثير متقابل خورشيد و يك جرم سماوي ديگر تشكيل شدهاند و بدين جهت آنها را نظريههاي دوتايي نيز ميخوانند. در اينجا فقط از نظر سابقه تاريخي و به اختصار به آنها اشاره ميكنيم. در سال 1745 بوفون فرانسوي نظر داد كه تشكيل زمين و سيارات ممكن است نتيجه جدا شدن قطعاتي از خورشيد در اثر برخورد با يك ستاره دنبالهدار باشد. با شناخت امروزي از ستارههاي دنبالهدار اين نظريه را مردود ميدانند. ولي در آن زمان كليسا بوفون را متهم به انكار اسطوره كتاب مقدس درباره آفرينش كرد. و او بناچار از نظريات خويش چشم پوشيد. 2-1 : نظريات چمبرلين و مولتن نظريه در اثر عبور ستارهاي از نزديك خورشيد، در اثر نيروي جاذبه زايدهاي از خورشيد به سمت ستاره خارج شده و دماي زياد گازهاي تحت فشار آن سبب ايجاد انفجارات متعدد شده و قسمتهاي سنگينتر اين قطعات جدا شده هسته اوليه سيارات را تشكيل داده است. اين نظريه در سالهاي 1918 و1919 عنوان شد. در اين نظريه فرض ميشود، كه خورشيد در زمان تشكيل سيارات حجم خيلي زيادتري داشته و عبور ستاره ديگري از نزديك آن سبب شده است كه توده باريك و درازي از خورشيد جدا شود. اين توده به علت ناپايداري به قطعاتي تقسيم شده است به هنگام نزديك شدن اين توده هابه خورشيد در اثر نيروي جاذبه خورشيد قسمتهايي از بعضي سيارات جدا شده و اقمار آنها را تشكيل داده است. راسل منجم امريكايي در سال 1935 پيشنهاد كرد كه ممكن است خورشيد در بدو امر يك ستاره دوتايي و ستاره دومي به مراتب از خورشيد كوچكتر بوده است و در اثر برخورد بين اين ستاره كوچك و ستاره اصلي سيارات منظومه شمسي بوجود آمدهاند. s اين نظريهها تشكيل سيارات را براساس تكامل تدريجي آنها بيان ميكند كه در زير آنها را به ترتيب قدمت بررسي ميكنيم. براساس اين نظريه كه در سال 1755 بيان شد. خورشيد امروزي در مركز تودهايي از گاز و ذرات جامد ريز، موسوم به نبولا (Nebula ) قرار داشته و نبولا در اثر نيروي جاذبه حول خورشيد درگردش بوده است بعداً در اثر سردشدن در اين توده اوليه، مراكز مختلفي بوجود آمده، كه دور هريك از اين مراكز، قسمتي از نبولاي اصلي به گردش درآمده و سيار ات و اقمار در سال 1769، لاپلاس كتابي بنام شرح سيستم جهان منتشر كرد كه نظرياتي راجع به منشأ سيارات بيان شده است. 3-2 : نظريه ليگونده (Ligonde ) : در اواخر قرن نوزدهم، ليگونده فرضيه شهابي تشكيل منظومه شمسي را بيان كرد. وي معتقد بود تراكم ماده معلول دو علت است يكي برخوردهاي غيرالاستيك ذرات و ديگري وجود نيروي چسبندگي بين آنها، و نتيجه گرفت كه در اثر وجود اين دو نيرو، ماده در يك قرص دوار متراكم شده و بعدها سيارات از آن بوجود آمدهاند. 4-2 : نظريه كويپر: در سال 1951 يوري دانشمند آمريكايي نظريهايي را عنوان كرد كه تا حدودي با ساير نظريات متفاوت، و بر اطلاعات ناشي از نجوم متكي بود وي تشكيل زمين را نتيجه انباشتگي و تراكم ذرات جامد دانست او عقيده داشت كه سطح اجرام (سياره سان) كه زمين و سيارات از اجتماع آنها بوجود آمده در ابتدا گرم بوده است. 6-2 : نظريه آلفون آلفون فيزيكدان سوئدي نيز نظريه خويش را بين سالهاي 1942 تا 1954 عرضه و تكميل كرد وي معتقد بود كه در موقع تشكيل سيارات، خورشيد در ميان يك توده داغ و يونيزه واقع، و ميدان مغناطيسي قوي داشته و گازهاي موجود در اطراف آن، هادي الكتريسيته بوده است. آلفون توضيح ميدهد چهار توده گازي بوجود آمده، كه اولي از هليوم، دومي از هيدروژن- سومي از كربن و چهارمي از آهن و سيلسيم تشكيل شده است البته در هر يك از اين تودهها، ناخالصيهايي از تودههاي ديگر نيز وجود داشته است به نظر وي بعدها، سيارات به ترتيب از اين چهار توده بوجود آمدهاند. اين نظريه در سال 1955 به وسيله هويل دانشمند انگليسي عنوان شده است هويل تشكيل سيارات را به تشكيل خود خورشيد مربوط ميكند وي معتقد است كه همه آنها از ابري گازي شكل كه داراي ميدان مغناطيسي و در حال چرخش بوده، بوجود آمدهاند. اين ابر تحت تأثير جاذبه موجود بين ذرات تشكيل دهنده خود متراكم شده و در حاليكه بتدريج سرعت چرخش آن افزايش مييافته، كمكم به صورت يك بيضوي مسطح درآمده است. او با محاسبه نشان ميدهد كه در لحظهايي كه قطر استوايي توده به حد مدار فعلي عطارد ميرسد د قسمت مركزي توده تدريجاً منقبض ميشود و بالاخره خورشيد را تشكيل ميدهد.
نظرات شما عزیزان:
|
About
به وبلاگ من خوش آمدید Archivesاسفند 1391آذر 1391 آبان 1391 AuthorsnedaLinks
دوستداران باربی
LinkDump
حمل و ترخیص خرده بار از چین |